Triduum Paschalne to najważniejszy i najbardziej uroczysty czas w całym roku liturgicznym. Obejmuje liturgię Wielkiego Czwartku, Wielkiego Piątku oraz Wielkiej Soboty aż do Wigilii Paschalnej i Niedzieli Zmartwychwstania. To właśnie w tych dniach Kościół przeżywa najgłębsze tajemnice wiary: mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.
Triduum Paschalne rozpoczyna Msza Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek. Tego dnia Kościół wspomina ustanowienie Eucharystii i kapłaństwa. Liturgia ma charakter uroczysty, ale już wyraźnie wprowadza w wydarzenia męki Chrystusa. Po zakończeniu liturgii Najświętszy Sakrament przenoszony jest do ciemnicy, gdzie wierni trwają na adoracji.
Wielki Piątek jest dniem szczególnym. Tego dnia Kościół nie sprawuje Mszy Świętej. Zamiast niej odprawiana jest liturgia Męki Pańskiej, w której centralne miejsce zajmuje opis męki Chrystusa, uroczysta modlitwa powszechna, adoracja krzyża oraz Komunia Święta.
To także dzień postu ścisłego i wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych. Wierni przeżywają go w atmosferze ciszy, skupienia i powagi. Wielki Piątek przypomina, że zbawienie przyszło przez ofiarę Chrystusa na krzyżu.
Wielka Sobota jest dniem adoracji przy Grobie Pańskim i modlitewnego oczekiwania. W ciągu dnia wielu wiernych przychodzi do kościoła ze święconką, ale liturgicznie nie jest to jeszcze szczyt tego dnia.
To dzień ciszy i duchowego skupienia. Właśnie ta cisza, adoracja i modlitewne trwanie są ważną częścią przeżywania tych dni. O ich znaczeniu szerzej piszemy w osobnym artykule: Czuwania w czasie Triduum Paschalnego.
Najważniejszym wydarzeniem Wielkiej Soboty jest jednak Wigilia Paschalna, sprawowana po zapadnięciu zmroku. To najważniejsza liturgia całego roku. Rozpoczyna się obrzędem światła i poświęceniem ognia, następnie wierni słuchają rozbudowanej liturgii słowa, odnawiają przyrzeczenia chrzcielne i uczestniczą w liturgii eucharystycznej.
To właśnie wtedy Kościół ogłasza radość zmartwychwstania Chrystusa.